گزارش تلاش‌های اسدالله غلامپور پس از پتروشیمی امیرکبیر

گزارش تلاش‌های اسدالله غلامپور پس از پتروشیمی امیرکبیر


داریوش معمار-در خصوص مسئله فعالیت‌های مدیر عامل سابق پتروشیمی امیرکبیر در این رسانه موارد متعددی مطرح شد که اهمیت آنها بیش از همه مربوط بود به از یک سو "مسائل حوزه نیروی انسانی و جذب و استخدام‌ها و به‌کار گیری افراد" و از سوی دیگر "پیمان‌های واگذار شده، مصالحه در پرونده‌های مهم اقتصادی با ارزش چند هزار میلیارد تومان" و موارد مشابه آن.

در حال حاضر بیش از یک ماه از برکناری "اسدالله غلامپور" می‌گذرد. او که پیشتر در برنامه کاری‌اش از "معاونت وزیر تا استانداری خوزستان و مدیر عاملی شرکت‌های پتروشیمی بزرگ کشور" پس از پایان کار در پتروشیمی امیرکبیر بود. پس از انتشار گزارش صورت‌های مالی سالیانه شرکت و مشخص شدن پایین آمدن بیش از 50 درصدی سود این شرکت از یکسو و وضعیت مبهم مطالبات آن، گفته شد که ایشان به دنبال نشستن بر صندلی مدیر عاملی "پتروشیمی غدیر" است.

پس از مدتی خبر حضور وی در این شرکت نیز تکذیب شد و گفته شد وی در "مجموعه هلدینگ باختر" و "عسلویه" به دنبال پیدا کردن فرصتی برای کار در مقام مدیر عاملی است که در نهایت همه اینها با انتشار خبری مبنی بر بسته شدن کامل پرونده حضور یکساله وی در صنعت پتروشیمی با توجه به عملکردش به جایی رسید که روشن می‌کرد یا "غلامپور" از به دست آوردن فرصت تازه ناامید شده و یا سفارش شده مدتی را سکوت کند تا حواشی در خصوص فعالیت‌هایش در فضای رسانه‌ای کم شود.

اما پیرامون همه این کش و قوس‌ها نکته مهمی وجود دارد. ما در "رسانه فیدوس" با انتشار اسناد و مدارک فراوان طی چندین گزارش که در پایان این مطلب آمده مورد مانند: بحث خرید کاتالیزور از شرکت واسطه شرکت تولد کننده چینی اشاره کردیم که مالکان شرکت واسطه هویت و وابستگی‌شان به جهت سوری بودن یا واقعی بودن نامشخص است. همچنین پرونده پروژه پساب کولینگ، فروش‌های مذاکره‌ای انجام شده خارجی با چند شرکت خاص که باید شرایط کار و سوابق و سوری بودن یا نبودن ایشان مشخص شود. همچنین پرونده شرکت پیلار که در آن نام‌هایی می‌درخشید که "مهدوی، شفیعی، مجیب و غلامپور" به جهت نقش‌شان در مسائل در صدر بودند.

ضمن آنکه موضوع پرونده "شرکت نویدزر شیمی" و تغییر قیمت خوراک و مابه‌تفاوت نرخ ارز و پرونده نماینده این شرکت در محاکم قضایی و سرنوشت آن طی یکسال مدیریت "غلامپور" نیز ابهام زیادی داشت. یا پرونده واگذاری پروژه پساب کولینگ که مابه‌تفاوتی نزدیک به هزار میلیارد تومانی داشت. با وجود همه این موارد طرح شده و دیگری موردها که می‌توان به آن اشاره کرد، تا این تاریخ تکلیف پیگیری این مسائل از سوی نهادهای نظارتی و مسئول در استان خوزستان و کشور و مجموعه وزارت رفاه مشخص نیست.

در نظر نگارنده اگر قرار است در کشور هر فردی در مجموعه‌ای مسئولیت پیدا کند، چنین میراثی به جا بگذارد و پس از جابه‌جا شدنش این میراث با چند هزار ضرر و زیان مستقیم و هزاران میلیارد ضرر و زیان غیر مستقیم به امن خدا رها شود و همه آن را نادیده بگیرند دیگر سنگ روی سنگ در این صنعت و هیچ صنعت دیگری بند نخواهد شد و در نهایت دولت و سهام‌داران بخش عمومی ناچار می‌شوند سهام خود را به مفت به سهام‌دار بخش خصوصی واگذار کنند که یک هلدینگ بزرگ با نزدیک به چهارده شرکت پتروشیمی را با 120 میلیارد به صورت اقساط خریده است و منجر به بزرگترین ابهام تاریخ صنعت پتروشیمی خاورمیانه شده است.

کما اینکه بررسی کامل سوابق شرکت‌های بزرگی مانند فولاد، نیشکر و خودرو سازهای صنعتی در اراک و تبریز و سایر نقاط کشور نشان می‌دهد، آغاز نابودی و تباه شدن حقوق بیت المال، مردم و کارگران از جایی بوده است که مدیرانی آمده‌اند، بابت مسئولیت عملکردشان بازخواست نشده و این عملکرد در کوران مسائل کشور فراموش شده است.

در این مورد خاص اما نگارنده تا پایان روشن شدن تکلیف این موارد قصد کرده با طرح سئوال از نهاد های مسئول و انتشار جزئیات جدید از مسائل و ارزطش مالی آن موضوع را پیگیری کرده و دنبال کند.

ضمن آنکه یک موضوع را نیز باید با مجموعه مدیریت "نویدزر شیمی" در میان گذاشت. "قرارداد ترکمانچای صنعت پتروشیمی" آن شرکت در خصوص خرید واحد پروپیلن امرکبیر، دریافت 25 ساله انحصاری خوراک الفین جهت این واحد، مکانیزم دریافت 17 درصد سهام شرکت امیرکبیر و 13 درصد سهام این شرکت از محل سهم ترجیهی مواردی است که به جهت ارزش و اثر آن بر توسعه میلیارد دلاری کسب و کار خانواده‌های "مطهری اصل و نجفی اصل"، نه تنها باید توسط رسانه‌های داخلی که توسط رسانه‌های بین‌المللی خارجی حوزه انرژی برررسی شده و به عنوان یک نمونه از سرنوشت رانتی صنعت پتروشیمی در خاورمیانه و ایران مورد دقت قرار گیرد.