آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      

سیدمحمدمیرفصیحی- علی لاریجانی رئیس مجلس در جمع خبرنگاران گفت که آن ها باید از تمسخر نمایندگان پرهیز کنند و اگر نماینده ای اشتباه کرد، با پذیرش این مسئله بدیهی که آدم جایز الاشتباه است از مستمسک قرار دادن آن اشتباه خودداری کنند و به وظایف و رسالت خود بپردازند. این گفته ها ذکر نکاتی را ضروری می کند و این پرسش مهم را پیش چشم می آورد که چه کسی شایسته نمایندگی مجلس است؟

1-  ما هم معترفیم که نهاد مجلس، مردمی ترین بخش حاکمیت و نزدیک ترین و شبیه ترین آن به خوی و خصلت مردم این سرزمین بزرگ است. اما می شود کاستی های بیشمار در فعل و قول بسیاری از نمایندگان را پای مردم نوشت؟ آیا تصمیم های نمایندگان به معنای دقیق آن تابع خواسته ها و نظرات و نیازهای عموم مردم است؟ آیا اظهارنظرها و بیان اعتقادات فردی و جمعی آنان درباره یک یا چند مسئله مبتلا به مملکت با واقعیات جاری و موجود و ملموس جامعه همخوان و نزدیک است؟ پاسخ به این پرسش ها می تواند وضعیت، کیفیت و استاندارد مجلس را مشخص کند.

2-  خبرنگار هم آدم است و لاجرم اشتباه یا خطا می کند. ممکن است شیطنت هم بکند. اما آن چه رئیس مجلس ذیل اشتباه نمایندگان و نگاه خبرنگاران به آن گفته، چندان درست و واقع بینانه نیست. نماینده مردم، از مردم است اما نباید در فعل و قول، در تصمیم گیری و اظهار نظر، اشتباهی کند که ناشی از ندانستن و کج فهمیدن است. همان کلمه ی غلطی که رئیس مجلس به آن اشاره کرده، عبارتی مهم و حقوقی است که در اسناد رسمی مربوط به مذاکرات هسته ای ذکر شده و باید درست نوشته شود. چنین اشتباهی اگر هم سهوی باشد نشان از کم بضاعتی آن نماینده در فهم موضوع دارد و به سادگی نمی شود از آن عبور کرد. ضمن این که خبرنگاران نبودند که به آن غلط درشت پر و بال دادند بلکه مردم بودند که پای نظرات سایت ها و در صفحات اجتماعی با تلخند و طنز و کنایه و نیش، درک آن نماینده از موضوع را زیر سوال بردند. در باقی موارد هم قصه چنین است.

3-  نماینده مردم از همین مردم است. اما باید به معنای درست کلمه عصاره ملت و معدلی از توان و استعدادهای آنان باشد. نماینده مردم، فروشنده دوره گرد، مغازه دار، کارمند و کارگر، کارگزار اجرایی و حتی مدیرکل و فرماندار و استاندار نیست. او باید در بسیاری از خصلت های سیاسی واجتماعی و حتی فردی و شخصی و شخصیتی متمایز از همه باشد. نماینده مردم باید مردمی باشد. حتی مردمی تر از کارگزاران اجرایی و قضایی. او باید صفاتی در خود داشته باشد که عموم مردم از هر گروه و صنف بتوانند او را از خود بدانند. نماینده مردم باید حداقلی از ویژگی های فردی و ارتباطی را دارا باشد، خوش پوش، خوش سخن، نکته سنج و موقعیت شناس باشد.این ها البته در شرایط احراز صلاحیت های قانونی نیامده، اما پس از انتخاب و جلوس بر صندلی وکالت مردم به شدت به چشم می آید و ملاک و محکی برای توان سنجی و ارزش گذاری اصحاب رسانه و سایر مردم می شود. کافی است به نقطه نظرات مردم درباره نمایندگانشان گوش کنیم تا به روشنی ببینیم نداشتن صلاحیت های عمومی و اجتماعی، چه آسیبی به وجهه نمایندگان وارد می کند. به همان نسبت، نمایندگانی که واجد خصلت های فردی و شاخص های برجسته شخصیتی اند چه اندازه محبوب و مورد توجه مردم هستند و حرف هایشان چه اندازه مورد توجه و دقت رسانه ها.

4-  نماینده ای که نامش در لیست غایبین غیر موجه مکرر است یا در عمل هیچ حضور موثر و قابل مشاهده ای در تصمیم گیری ها ندارد و از هیچ ابزار ارتباطی بهره نمی برد و حرفی برای گفتن ندارد، چه صلاحیتی برای قانون گذاری دارد؟ چگونه می تواند مثلا برای تعیین ساعات کار نیروهای کار این کشور قانون وضع کند یا در گفته ها و نوشته هایش حرف از انضباط و تعهد کاری برای مردم بزند؟ نماینده ای که به سر و وضع و لباس خود نرسد و مرتب نباشد چگونه می تواند درباره شکل حضور مردم در کوی و برزن نظر مبسوط و مقبول دهد؟ اگر نماینده ای صندلی خود را در صحن علنی مجلس با تختخواب یکی ببیندو جلوی چشم آن همه خبرنگار و دوربین بخوابد یا در حالی که بحثی مهم و دقیق در جریان است بی توجه و بی دقت، مشغول گرداندن گعده و راه انداختن خنده بازار و ور رفتن با گوشی تلفن خود باشد و این ها را کشدار و مفصل و پیوسته تکرار کند و تقاضاهای پیاپی رئیس جلسه را به هیچ بگیرد، نباید سوژه چشم و گوش و دوربین خبرنگار و اصحاب جراید و رسانه شود، شاید به خود بیاید و بفهمد کجا نشسته و چه کار مهم و چه وظایف سترگی به دوش دارد؟! این ها مصداق تمسخر مجلس نیست.

5-  نقش مردم در انتخاب درست نمایندگانشان، راه را بر حضور و ورود آدم های کم بضاعت و بی کیفیت به مجلس می بندد. اگر مردم مجلس را مهم و جدی بدانند و نقش آن را در پیشبرد خواسته ها و رفع کاستی های جامعه باور کنندو با لحاظ کردن همه خط و ربط های سیاسی و گرایش های اجتماعی و پرهیز جدی از نگاه نازل قومی و عشیره ای در انتخاب خود دقیق باشند، می توان امید داشت که از بین گزینه های تایید صلاحیت شده ممکن و موجود، شخصیت های قابل قبولی به مجلس راه یابند و کیفیت عمومی و کلی مجلس را ارتقا دهند.

6-  همین امروز در یکی از سایت ها خاطرات خبرنگاران پارلمانی را از حضورشان در مجلس می خواندم یکی از آن خاطره ها جالب بود: نماینده ای که تازه به مجلس راه یافته بود و نماینده اولی! به شمار می آمداز خبرنگاری که خود را نماینده یک سایت خبری معرفی کرد، پرسیده بود که شما از کجا پخش می شوید!! و خبرنگار هم گفته بود که ما از جایی پخش نمی شویم! و بعد که فهمیده بود جناب نماینده اصلا نمی داند سایت و اینترنت چیست، نشسته و یک دوره کوتاه و فشرده آموزشی درباره اینترنت و موتورهای جستجو و فضای سایبر و سایت گذاشته است!

۱۹ / ۰۵ / ۱۳۹۳
/
Histats.com START (standard) Histats.com END