آخرین اخبار
آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      
کد خبر: ۸۴۶۸۶
تاریخ انتشار: ۰۲ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۹:۳۲
نقش یک خانواده در تاریخ ویرانی آبادان
پایگاه خبری فیدوس طی چندین مطلب به موضوع عبدالباقی پرداخته است، در این نوشته با استناد به مواردی روشن قصد بر تحلیل نقش خانواده عبدالباقی در تاریخ ویرانی آبادان داریم.

برادران عبدالباقی، آبادان و تاریخ ویرانی 

پایگاه خبری فیدوس-طی سه ماه گذشته آنقدر که رسانه فیدوس در مورد حسین عبدالباقی، برادرانش و گروه ساختمانی‌اش نوشته است، شاید در طول تاریخ این دو شهر در مورد یک موضوع مشخص از این دست گزارش و مطلب نوشته نشده باشد.

دلیل انتشار این میزان از مطالب در مورد عبدالباقی و برادرانش چیست!؟

کافیست مخاطب این گزارش نگاهی داشته باشد به تاریخ ویرانی در آبادان طی دو دهه گذشته، نگاهی به ساخت و سازهای بی‌رویه‌ای که عرض خیابان‌ها را در مناطق مرکزی شهر کم و آسمان شهر را هم مانند زمینش ویران کرده است. نگاهی کنید به نحوه کار گروه ساختمان‌سازی عبدالباقی که بیش از آنکه شباهت به ساختن داشته باشد، شبیه به اشغال کردن و ویران کردن مناطق مختلف از خانه بچاری تا بازارچه بانوان  دارد.

نگاهی داشته باشید به روابط این گروه با اعضاء شورای شهر و شهرداران طی دو دهه گذشته، تا آنجا که خلیل جنامی علناً تبلیغ فروش املاک عبدالباقی را در صفحات مجازی‌اش انجام می‌دهد. روابط این گروه با بعضی مدیریان ارشد سازمان منطقه آزاد اروند و اخیراً هم روابط این گروه با مدیران ارشد اجرایی استان خوزستان و رفت و آمد و تشکیل نشست با افراد مختلف به مناسبت‌هایی در تهران.

همچنین بد نیست نگاهی به رفت و آمدهای عبدالباقی به خصوص طی 5 سال گذشته با نمایندگان مجلس شورای اسلامی در آبادان و بعضی نمایندگان استان خوزستان و چند نماینده مجلس در استان‌های همجوار داشته باشیم. آن وقت مشخص می‌شود چرا ما می‌گویم روند ساخت و ساز، فعالیت اقتصادی و ثروت اندوزی گروه عبدالباقی شفاف نیست.

نمی‌خواهم دوباره اشاره کنم که تنها در سه مورد زمین‌های واگذار شده به گروه عبدالباقی چطور تخلف‌های رخ داده آنقدر مشهود است که جز فسخ قرارداد آنها، برگزاری مزایده مجدد، قیمت گذاری جدید و واگذاری قانونی به سرمایه‌گذاران راهی وجود ندارد.

نمی‌خواهیم در خصوص شبهات مربوط به زمینی که شهرک خودرویی در آن ساخته شده و زمین‌های همجوار آن که متعلق به دولت است، همچنین در مورد نوع متراژ واحدهای تجاری این شهرک، آنچه بر سر فعالان حوزه خودرو در آبادان و خرمشهر آورد صحبت کنیم، یا از موارد پر از ابهام مجتمع الماس علوانیه که باید مفصل به آن اشاره شود بنویسیم. نمی‌خواهیم بگوییم که اضافه متراژ بناهای عبدالباقی پیشروی او در ساخت و سازهایش در خیابان و مسائل آن چطور در شورا و شهرداری پیگیری درست نشده است.

همچنان که در خصوص نحوه واگذاری زمین زندان آبادان. چگونگی واگذاری ساختمان مرکز بهداشت ایستگاه ده به معاونت علوم پزشکی شهرستان و توافق با ایشان با این گروه و همینطور توافق عبدالباقی در خصوص گرفتن اشتراک برق جهت مجتمع دوقلو متروپل و مسائل مربوط به ایستگاه برق صحبت دوباره و اضافه کنیم.

نمی‌خواهیم بپرسیم که چرا عبدالباقی سرمایه‌گذار فعال در خصوص ساخت و بازسازی کلانتری‌ها در منطقه شده و چقدر موضوع ساخت مرکز بهداری و بهداشت توسط وی که می‌گویند تمام شده و تعطیل است برای ایشان، صحت دارد و در صورت صحت، اساس این کار بر چه مبنا بوده است.

اما می‌خواهیم یک چیز را روشن بگوییم و با مردم در میان بگذاریم؛ همه اینها که نوشتیم مربوط به دوسال اخیر است، گروه ساختمان سازی عبدالباقی هرکجا که با مشارکت دولتی طی دو دهه گذشته چه به اسم مشارکت از محل زمین دولتی و یا زمین و هزینه مجوزهای قانونی ساخت و ساز کرده، عجیب ات که دولت و مردم منافعی شامل حالشان نشده که دیده شود، اما ثروت عبدالباقی هر سال چند برابر شده است.

دو هزار میلیارد تومان ثروت گروه عبدالباقی و برادرانش که امسال معلوم نیست به ارزش روز چقدر شده است، یک ابهام و معمای بزرگ است که بررسی آن روشن می‌کند آیا از قبل این فعال اقتصادی نه 2 هزار میلیارد که 200 میلیارد آبادان منتفع شده و در کیسه مردم فقیر شهر رفته است!؟

ارتباط عبدالباقی با مجموعه اجرایی شهرستان، رابطه او با مردم و مشتریانش، ارتباط وی به زمینه‌های اقتصادی موجود در آبادان و خرمشهر، همه و همه روشنگر یک چیز هستند. آن هم اینکه جیب یکی پر شده و جیب دیگری خالی شده است. جیب آن یکی آنقدر پر شده که دیگر آن طرف مقابل با جیب خالی نمی‌تواند برابر او حقش را مطالبه کند.

شخصی که می‌تواند با ثروتش نماینده به مجلس بفرستد، اعضاء شورا و شهردار مشخص کند، با فرماندار و استاندار به راحتی مرواده کرده و ایشان را با خود همراه کند. کسی که مدیر عامل و مدیران سازمان منطقه آزاد اروند دست به سینه برابر او هستند، کسی که بنا به گفته معاونت و عضو هیئت مدیره منطقه آزاد اروند در نشست خبری، آقای احمد رستمی در زمینی قرارداد موقت دارد که هنوز نه قیمت گذاری شده، نه نوع مشارکت آن مشخص شده و نه دائم شده است اما می‌تواند با ماشین‌های خود هر روز آنجا مشغول کار باشد.

کسی که در خیابان دبستان سازمان منطقه آزاد اروند یک زمین را به ارزش ده‌ها میلیارد تومان به او داده، گفته شده در عوض آن او نه میلیارد تومان به حساب این سازمان واریز کرده طبق نامه‌های خودش و آن مبلغ به آباد داده شده اما ماروز گفته می‌شود اساساً قرانی او بابت این زمین نه تنها واریز نکرده که کسی فیش واریز آهن آلات تخریب شده بدون مجوز قانونی، به ارزش چند میلیارد تومان به حساب سازمان منطقه آزاد اروند را هم ندیده است.

ما در مورد این فرد صحبت می‌کنیم، در خصوص اینکه تاثیر و نقش حسین عبدالباقی و برادرانش در شکل‌گیری تاریخ ویرانی آبادان چیست و اینکه چه کسی پاسخگوی مردم در قبال این شرایط است و چه کسی می‌تواند در خصوص این وضع اعلام جرم کند.

 

  

 

خبرهای مرتبط
Histats.com START (standard) Histats.com END