آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      
کد خبر: ۸۰۶۴۸
تاریخ انتشار: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۰:۰۳
شهرام ناظری که در کارنامه هنری خود توجه ویژه‌ای به شاهنامه فردوسی داشته است، می‌گوید: از اواسط دوران صفویه لحن‌ها، ریتم‌های متنوع و فرم‌های آوازی از جمله شاهنامه‌خوانی دچار تغییر شدند و در موسیقی سنتی به تدریج رو به فراموشی رفتند.
به گزارش فیدوس: شهرام ناظری که در کارنامه هنری خود توجه ویژه‌ای به شاهنامه فردوسی داشته است، می‌گوید: از اواسط دوران صفویه لحن‌ها، ریتم‌های متنوع و فرم‌های آوازی از جمله شاهنامه‌خوانی دچار تغییر شدند و در موسیقی سنتی به تدریج رو به فراموشی رفتند.

این استاد آواز ایرانی به مناسبت روز بزرگداشت فردوسی در گفت‌وگویی با ایسنا اظهار می‌کند: پایتخت چون پایگاه موسیقی سنتی بوده، شاهنامه‌خوانی در آن کمرنگ‌تر می‌شود اما خوشبختانه در موسیقی نواحی و اقوام که می‌توان گفت اصل موسیقی ایرانی است، شاهنامه‌خوانی برقرار می‌ماند.

ناظری می‌گوید: بررسی آثار آوازی یک صد سال گذشته نشان می‌دهد هیچ نمونه خاصی از اجرای شاهنامه فردوسی وجود ندارد و این مشکلی است که صرفاً در موسیقی سنتی اتفاق افتاده است. در ابتدای فعالیت من در زمینه شاهنامه فردوسی نگرش‌های مثبتی وجود نداشت و محدودیت‌هایی بود اما به مرور زمان برطرف شد.

او درباره فعالیت‌های موسیقاییش در حوزه شاهنامه بیان می‌کند: چند عامل مهم موجب انگیزه و کشش من نسبت به اجرای شاهنامه فردوسی بوده است. اول طرز بیان و لحن حماسی که به شکل ارثی در صدای من وجود دارد، دوم اصالت و فرهنگ کردی که با آن زندگی کرده‌ام و سوم نگاهم به موسیقی مقامی و آشنایی با مقام‌های باستانی موسیقی کرد، من را به شاهنامه فردوسی نزدیک و نزدیک‌تر کرده است. البته علاقه شخصی‌ام به ادبیات فارسی و متون ادبی فارسی مانند شاهنامه از نوجوانی، نیز در این امر مؤثر بوده است.
"فیدوس" نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمیکند
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمایید
نام:
ایمیل:
* نظر:
Histats.com START (standard) Histats.com END