آخرین اخبار
آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      
کد خبر: ۳۶۳۳۱
تاریخ انتشار: ۰۴ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۶:۴۱
درگذشت این فیلمساز یکی از مهم‌ترین و غم‌انگیزترین اتفاق‌های دنیای هنر و سینما در سال ۹۵ بود. همین اتفاق باعث شد به‌خاطر چهره و جایگاه جهانی کیارستمی، بزرگداشتی برای او در جشنواره جهانی فیلم فجر با همکاری جشن تصویر سال برگزار شود.
به گزارش فیدوس، از روزهای همراهی با عباس کیارستمی تجربه‌های زیبایی دارم که فراموش‌نشدنی است. آنقدر به عکاسی علاقه داشت که گاهی می‌گفت، چطور است فیلمبرداری را رها کنیم و برویم عکس بگیریم.

این‌ها بخشی از صحبت‌های مینا زیوری - عکاس - است که یکی از تصاویر ثبت‌شده توسط او از عباس کیارستمی در جریان ساخت فیلم «زندگی و دیگر هیچ» با طراحی حمیدرضا بیدقی، به‌عنوان پوستر بخش بزرگداشت جشنواره جهانی فیلم فجر که اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶ برگزار می‌شود، انتخاب شده است.

این عکس، عباس کیارستمی کارگردان را در کنار تپه‌ای زیبا و سبز نشان می‌دهد. کیارستمی با کلاه و عینک ایستاده است.

درگذشت این فیلمساز یکی از مهم‌ترین و غم‌انگیزترین اتفاق‌های دنیای هنر و سینما در سال ۹۵ بود. همین اتفاق باعث شد به‌خاطر چهره و جایگاه جهانی کیارستمی، بزرگداشتی برای او در جشنواره جهانی فیلم فجر با همکاری جشن تصویر سال برگزار شود.

علاوه بر این‌که پوستر این دوره از جشنواره، عکسی از مجموعه «برف» کیارستمی است، در بخش بزرگداشت نیز عکسی از مینا زیوری با محوریت کیارستمی برای پوستر انتخاب شده است. به همین بهانه، با این عکاس و مدرس درباره حضورش در کنار گروه کیارستمی گفت‌وگو کردیم.

زیوری درباره آن روزها گفت: همراهی من با گروه عباس کیارستمی به دوران دانشجویی‌ام برمی‌گردد. من آن روزها دانشجوی عکاسی سیف‌الله صمدیان بودم و برای کار دانشجویی‌ام تصمیم گرفتم از هنرمند دلخواهم که شیفته او بودم، عکاسی کنم. عکسی که از زنده‌یاد کیارستمی در پوستر بزرگداشت این هنرمند در جشنواره جهانی فیلم فجر استفاده شده، به حضور دوباره گروه کیارستمی در لوکیشن فیلم «زندگی و دیگر هیچ» مربوط است و تپه‌ای که در تصویر دیده می‌شود نیز در لوکیش هر دو فیلم «زندگی و دیگر هیچ» و خانه دوست کجاست» مشترک است.

او ادامه داد: وقتی این عکس در اردیبهشت‌ماه سال ۱۳۷۰ گرفته شد که کار فیلمبرداری تمام شده بود و گروه برای بازسازی یک تپه و اضافه کردن چند پلان به فیلم، به لوکیشن سفر کرده بود. به همین دلیل، عکسی که گرفته شد، مصادف با روزهای زلزله نیست. در آن روز، من چند عکس از کیارستمی و دکتر خردمند گرفتم و یکی از این چند فریم عکس که به‌صورت آنالوگ و با فیلم رنگی گرفته شد، برای پوستر بزرگداشت کیارستمی انتخاب شد.

زیوری درباره برخورد کیارستمی با او و همکاری متقابل‌شان، گفت: شاید باورتان نشود که عباس کیارستمی چقدر با من راحت برخورد می‌کرد. در روزهایی که امکانات کم بود و شرایط هم مثل امروز نبود، من به او اعتماد کردم و او هم متقابلا به من اعتماد کرد. از آن روزها، تجربه‌های زیبایی دارم که فراموش‌نشدنی هستند. کیارستمی من را با روی باز پذیرفت، من هم توانستم کار کنم. او با علاقه و لطف، روی کار من دقت داشت.

او اظهار کرد: عباس کیارستمی خودش همیشه دوربین به دست بود و مرتب عکاسی می‌کرد. عکس جالبی از او دارم که در موزه هنرهای معاصر هم روی دیوار رفت و کیارستمی را در دشتی نشان می‌دهد که دوربین عکاسی از گردنش آویزان است و عکس بسیار زیبایی شده است. آنقدر به عکاسی علاقه داشت که می‌گفت، چطور است فیلمبرداری را رها کنیم و برویم عکس بگیریم. عکس هم برای خودش دنیایی دارد.

زیوری همچنین بیان کرد: من علاوه بر فیلم «زندگی و دیگر هیچ» در دو فیلم «زیر درختان زیتون» و «طعم گیلاس» نیز با عباس کیارستمی همراه بودم و مجموعه عکسی از این کارگردان دارم که امیدوارم به‌صورت یک نمایشگاه در جشنواره به‌نمایش گذاشته شود.

مینا زیوری تحصیلات خود را ادامه داد و فوق لیسانس عکاسی دارد. او همچنین در این زمینه تدریس می‌کند.
Histats.com START (standard) Histats.com END