آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      
کد خبر: ۳۳۲۴۹
تاریخ انتشار: ۲۹ آذر ۱۳۹۵ - ۱۷:۳۷
نگاهی به وضعیت سطح استاندارد زندگی در کشور؛
به گزارش خبرنگار «فیدوس» درباره‌ی «استاندارد زندگی» گفته‌اند: «وقتی از استاندارد زندگی صحبت می‌کنیم یعنی مردم یک منطقه جغرافیایی، در بالاترین حد از رفاه اجتماعی و اقتصادی قرار داشته باشند که این مسئله مرتبط با تمام اقشار آن جامعه می‌شود؛ نه اینکه محدوده و طبقه خاصی را شامل شود.»
به گزارش فیدوس، ایران، رتبه ١١٨ را در میان ١٤٩ کشور جهان در شاخص رفاه موسسه LEGATUM در سال ٢٠١٦ کسب کرده است و اگرچه از سال ٢٠٠٧ به این سو، در زمینه ایجاد بسترهای آموزشی، مسیر روبه‌رشدی را طی کرده اما نتوانسته در سایر زمینه‌ها، امکان بهتری را برای زیست ارائه کند. آنهایی که LEGATUM را می‌شناسند، می‌دانند که این مجموعه در زمینه داده‌پردازی‌های آماری برای تعیین کیفیت سطح زندگی در کشورهای جهان فعالیت می‌کند. البته این در حالی است که گزارش منتشره از سوی Numbeo به عنوان بزرگ‌ترین مرجع داده‌پردازی اطلاعات آماری مختلف درباره کشورهای جهان در نیمه سال ٢٠١٦ با عنوان «شاخص استاندارد زندگی» حاکی از آن است که نام ایران در میان ٦٠ کشور مورد بررسی این مرکز، در رتبه ٥٠ قرار دارد و حتی ایران را دوازدهمین کشور آسیایی مطابق با استانداردهای زندگی می‌داند. آنچه در رده‌بندی این مرکز برای بررسی سطح کیفی زندگی در کشورهای مورد اشاره قرار گرفته، بر سه بستر فراهم‌سازی نیازهای اولیه، تامین خدمات رفاهی و سلامتی و البته میزان دسترسی به فرصت‌ها ارائه شده است که در زیرمجموعه خود، ٩ عامل کیفیت زندگی، قدرت خرید، شاخص امنیت، خدمات سلامتی، هزینه‌های زندگی، امکان درآمدزایی، زمان طی‌شده در ترافیک، آلودگی هوا و شرایط جوی را مد نظر قرار داده است. بر این اساس، کشور ایران با کسب امتیاز ٩٦,٩٩ در کیفیت زندگی، ٤٦.٧٠ در قدرت خرید، ٤٨.١٢ در شاخص امنیت، ٥٠.١٣ در خدمات سلامتی، ٣٨.٢١ در هزینه‌های زندگی، ١٣.٥٦ در امکان درآمدزایی، ٤٩.١٧ در زمان طی‌شده در ترافیک، ٨٣.٦٥ در آلودگی هوا و ٧١.٤٨ در شرایط جوی، حتی بالاتر از کشورهایی چون اردن، تایلند، مصر و اندونزی می‌ایستد. بر اساس این رده‌بندی مقام اول جدول متعلق به عربستان است و بعد از آن، سوئیس، استرالیا، آلمان و دانمارک، پنج نام اول فهرست Numbeo را تشکیل می‌دهند. در رده‌بندی LEGATUM اوضاع به گونه‌ای دیگر است و پنج کشور اول فهرست عبارتند از نیوزیلند، نروژ، فنلاند، سوئیس و کانادا. ضمن اینکه این مرکز شاخص‌های وضعیت اقتصادی، فضای کسب‌وکار، شرایط تحصیلی، برنامه‌های درمانی، امنیت، اهمیت سرمایه‌های اجتماعی و محیط زیست را مورد توجه قرار داده است. در واقع هر یک از این دو منبع اگرچه در ظاهر تاحدودی یک‌سری عامل اولیه را برای بررسی داده‌های خود مورد ارزیابی قرار داده‌اند؛ اما به نتایجی متفاوت رسیده‌اند. کما اینکه در گزارش Business Insider که در تاریخ ٣٠ ژانویه سال ٢٠١٦ به چاپ رسید، در مورد کشورهایی با بالاترین سطح استاندارد زندگی می‌خوانیم که فنلاند در مقام نخست قرار دارد و در توضیح این ادعا می‌نویسد: «همیشه گفته شده کشورهای محدود شمال اروپا بالاترین سطح استاندارد را به لحاظ کیفیت سطح زندگی دارند. فنلاند به لحاظ ایجاد شرایطی مطلوب در آزادی‌های فردی و رفع نیازهای اولیه زندگی در این میان، یک سر و گردن بالاتر از سایر کشورهای اروپا و حتی جهان است؛ اما آیا وقتی صحبت از سطح رضایت از زندگی می‌شود، می‌توان عاملی اثرگذار چون شرایط محیط زیست را نادیده گرفت؟ این کشور با دمای گاه تا زیر ٥٠ درجه زیر صفر چندان برای زندگی، مطلوب و ایده‌ال به نظر نمی‌رسد». در رده‌بندی کارشناسان بیزنس‌اینسایدر به ترتیب از کانادا، دانمارک، استرالیا و سوئیس به عنوان نام‌های بعدی در این زمینه یاد شده است. آنچه مفسران نشریه بیزنس‌اینسایدر به آن اشاره کرده‌اند را می‌توان به واقعیت جامعه‌های آماری نزدیک‌تر دانست. به عبارتی، هنگام تعیین سطح مطلوب کیفی زندگی در جوامع باید فاکتورهای مختلفی را در نظر گرفت و با توجه به آنها، هر کشور را با توجه به امکانات بومی و در مسیر توسعه‌ خود سنجید. برای مثال، در همین گزارش از بیزنس‌اینسایدر، اسپانیا در میان ١٩ کشور اول فهرست، مقام هجدهم را دارد و با آنکه گفته می‌شود سیستم رفاهی بسیار خوبی دارد و مردم در تعادل مطلوبی از کار و زندگی به سر می‌برند؛ اما آمار بالای بیکاری جوانان این کشور، آسیبی جدی برای مردم آن به شمار می‌رود که بی‌شک بر سطح کیفی زندگی نسل آتی اسپانیا در حال و آینده اثرگذار خواهد بود. در تعریفی که مرجع اقتصادی Investopedia از مفهوم «استاندارد زندگی» ارائه داده، آمده است: «وقتی از استاندارد زندگی صحبت می‌کنیم یعنی مردم یک منطقه جغرافیایی، در بالاترین حد از رفاه اجتماعی و اقتصادی قرار داشته باشند که این مسئله مرتبط با تمام اقشار آن جامعه می‌شود؛ نه اینکه محدوده و طبقه خاصی را شامل شود. این رفاه هم به عواملی چون میزان درآمد، تولید ناخالص داخلی، رشد اقتصادی ملی، ثبات اقتصادی و سیاسی، آزادی‌های فردی و اجتماعی، کیفیت محیط زیست، ایمنی و آب و هوا وابسته است». البته این مفهوم، در نگاه عامه مبتنی ‌بر گستردگی امکانات رفاهی و وضعیت مطلوب معیشتی تعریف و تعبیر می‌شود و بر همین اساس، خبرگزاری ایلنا در تاریخ ٢٦ مهرماه سال ٩٥ از قول اسحاق جهانگیری؛ معاون اول رئیس‌جمهور عنوان کرد: «این موضوع بسیار تلخ است که ما هنوز نتوانسته‌ایم سطح رفاه مردم را به سال ۹۰ برسانیم و این یعنی در سال‌های گذشته افت تولید و کاهش درآمدهای مردم، افزایش پیدا کرده است». معاون اول رئیس‌جمهور در آن گزارش با اشاره به تیتر یکی از رسانه‌ها مبنی بر اینکه رشد ٤.٥درصدی و تورم نه‌درصدی اقتصاد با جیب مردم سازگار نیست، افزوده بود: «این موضوع بدین خاطر است که در سال‌های گذشته با اقتصاد کشور کاری کردند که به سادگی قابل جبران نیست». 
*
منبع: سایه
"فیدوس" نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمیکند
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمایید
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین ها
Histats.com START (standard) Histats.com END