آخرین اخبار
آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      
کد خبر: ۳۱۲۱۵
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۸ مرداد ۱۳۹۵ - ۲۰:۱۷
آرش قلعه‌گلاب-همچون سال‌های گذشته، بار دیگر روز خبرنگار فرا رسيد تا محملی باشد برای برپايی دورهمی و نشست‌هايی با موضوع خبرنگار و تقدير و تشكر از خبرنگاران و روزنامه نگاران، با اهدا تنديس و لوح سپاس به برخی از فعالان رسانه، همراه با چند صد هزار ريال و يا گاه چند صد هزار تومانی، چاشنی تقدیرنامه ها و الواح تشکر
همچون سال‌های گذشته، بار دیگر روز خبرنگار فرا رسيد تا محملی باشد برای برپايی دورهمی و نشست‌هايی با موضوع خبرنگار و تقدير و تشكر از خبرنگاران و روزنامه نگاران، با اهدا تنديس و لوح سپاس به برخی از فعالان رسانه، همراه با چند صد هزار ريال و يا گاه چند صد هزار تومانی، چاشنی تقدیرنامه ها و الواح تشکر. اين به خودی خود نه تنها امر پسنديده‌ای ست، بلكه موجب نشاط خاطر خبرنگاران و فعالان عرصه‌ی رسانه نيز می‌باشد.
ولی در اين بین، اين تبريك و تشکر، گاه می‌تواند تسليتی را برای برخی از خبرنگاران به همراه داشته باشد كه تاکنون چندان به آن اهميتی داده نشده و يا در اصل، ناديده گرفته شده است. خُب، شايد برای تان كمی عجیب باشد که چرا تسليت؟ آن هم در روز خبرنگار.
تسليت به آن‌هایی كه سال‌هاست به جای گفتن و نوشتن از حقیقت، در كار خبر و خبرنگاری، قلب و جعل حقيقت می‌کنند.
شايد اگر در امر داوری آثار خبرنگاران، هم‌چون سينماگران، زرشكی وجود داشت تا در روز خبرنگار به برخی از فعالان اين عرصه تقدیم شود، اين روز برای خبرنگاران روز كامل تری می‌شد. 
به یقین، چندان دور از ذهن نیست تصور کنیم روزی را كه تبريك و تسليت را يكجا به خبرنگاران بگویند. تبريك به آن‌هایی كه به جای مدح قدرت، از نقد قدرت گفته‌اند و نوشته‌اند و تسليت به خبرنگاران و روزنامه نگارانی، كه به جای پرسش از قدرت، بر کیبورد، انگشت به ستايش قدرت فشرده‌اند.
تسليت به آن‌هایی كه با پول كاغذ خلق، كام و حلق و انبان، از ريال انباشته‌اند و تبريك به آن‌هایی كه به جز نوشتن برای خلق، هیچ كاغذ سفيدی را، به دروغ سياه نكرده‌اند. تسليت به خبرنگارانی كه با تكيه بر سفيد نمايی بی‌حد وحصر، شهردار و فرماندار و استاندار و بخشدار و ...را بدون حتی یک سؤال، از فرش به عرش برده‌اند و تبريك به آن‌هایی كه همه‌ی آن‌ها را، با هزاران سؤال، از عرش به فرش كشانده‌اند!
تسليت به روزنامه نگارانی كه حتی زحمت اين را به خود نداده‌اند تا در كار خبر، تحقيق و تفحصی كنند و تنها با يك كليك، زحمت تحقيق و تفحص همكاران خود را كپی كرده‌اند؛ و تبريك به ژورنالیست‌هایی كه شرم آن دارند تا دستمايه‌ی فكر و انديشه‌ی هم‌انديشان خود را به نام خود، سند بزنند! 
فراموش نکنیم در تقويم، تنها يك روز مجال آن را داريم تا این هدایا را به خبرنگاران و روزنامه نگاران تقدیم كنيم؛ این بار اما، آستین‌ها را برای گفتن تسلیت نیز، بالا بزنيم!
انتشار یافته: ۱
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
میرفصیحی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸:۵۱ - ۱۳۹۵/۰۵/۲۰
0
0
مرحبا آرش عزیز و مهربان.چه مطلب خوبی. ما چوب درستی و صداقتمان را درست و درمان خوردیم! و کک کسی نگزید. منتقد بودیم و به مبانی و اصول نقد " باور " داشتیم. مدح کسی را نگفتیم و مغضوب شدیم و حرف خوردیم و درشت شنیدیم و تهمت خوردیم. حرفت درست است.
"فیدوس" نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمیکند
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمایید
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربحث ترین ها
Histats.com START (standard) Histats.com END