آه اگر آزادی سرودی می خواند/کوچک/همچون گلوگاه پرنده ای/هیچ کجا دیواری فرو ریخته برجای نمی ماند. (احمد شاملو)      

فیدوس: چند روز پیش فرماندار آبادان در جلسه هماهنگی ادارات شهرستان از تلاش گروه های فشار برای برگزار نشدن مسابقات لیگ جهانی کشتی فرنگی در آبادان خبر داد و هشدار داد که در صورت ادامه این روند آنها را به مردم معرفی خواهد کرد. گرچه عزیزاله شهبازی در اظهارات خود صرفا به بیان کدها و نشانه ها بسنده کرد اما این گروه مخالف شادی و نشاط اجتماعی در آبادان تاب مستوری نیافتند و خود را آشکارا طرف صحبت های فرماندار شهر قرار دادند.

یک رسانه نزدیک به اصولگرایان افراطی در آبادان روز یکشنبه دو مطلب در این خصوص منتشر کرد. در مطلب نخست طی یادداشتی به قلم مدیرمسئول خود (بدون اشاره به نام وی) نوشت: " ناگفته پیداست که منظور شهبازی از این افراد، چه کسی یا کسانی است و تقریباً همه آنهایی که در جریان تعطیلی کنسرت های اخیر در آبادان هستند می توانند بفهمند که معاون استاندار از دست چه کسی(کسانی) عصبانی است."  

رسانه مزبور بدین ترتیب خودخواسته نسبت روشنی میان تعطیل کنندگان کنسرت های موسیقی در آبادان با گروه فشاری که مخالف برگزاری مسابقات لیگ جهانی کشتی در این شهر است، برقرار و مرجع ضمیر اشاره فرماندار را فاش می کند. 

پس از این آشکارسازی، سنگرگیری یادداشت نویس سایت مزبور در پس پشت لیست مشکلات شهری آبادان و ارجح خواندن رفع آنها بر برگزاری مسابقات جهانی ورزشی در ادامه مطلب، کمکی به جریان مخالفان شادی و نشاط اجتماعی در آبادان نمی کند؛ زیرا این حنا دیگر رنگی ندارد. چراکه این پرسش مشروع را پیش می آورد (در همان ایام لغو کنسرت ها هم پیش آورد) که اگر مشکلات اصلی شهر آبادان، وضعیت فاضلاب، بهداشت، آب آشامیدنی، اعتیاد و وضعیت خیابان و پیاده رو است، پس چرا مخالفان فقط در اعتراض به شادی و نشاط اجتماعی قانونی و مجاز شهروندان (اعم از کنسرت و مسابقات ورزشی) کفن پوش می شوند و چرا در اعتراض به مشکلات یاد شده شهر اعم از اعتیاد و بیکاری و وضع فاضلاب و خیابان و پیاده روی شهر به صحنه نمی آیند. چرا فقط وقت نشاط اجتماعی یاد مشکلات شهر می افتند، نه وقتی برنامه هایی که در راستای منویات خود برگزار می کنند؟

مطلب دوم منتشر شده از سوی این سایت نزدیک به اصولگرایان افراطی در آبادان به اصل ماجرا نزدیک تر می شود. این مطلب متن مصاحبه ای است با حجت الاسلام عادل فریحی، مدیر حوزه علیمه هادیان امام خامنه ای و رییس ستاد اقامه نماز آبادان ( انتصاب تیر 92). نام حجت الاسلام فریحی اولین بار در ماجرای لغو کنسرت های موسیقی در آبادان مطرح شد و او به عنوان نمایندگان تجمع کنندگان خیابانی معترض به برگزاری کنسرت ها با رسانه ها صحبت کرد.

حجت الاسلام فریحی بر خلاف سایت منعکس کننده خبر اصل برگزاری مسابقات جهانی کشتی را زیر سوال نمی برد اما این مسابقات جهانی را با مسابقات تواشیح اردیبهشت امسال در آبادان مقایسه کرده و با اشاره به این که قبل از مسابقات تواشیح جلساتی با حضور فرماندار آبادان گرفته شد و هزینه های برگزاری آن شامل 130 میلیون تومان تقسیم بندی شد، می گوید: متاسفانه تا امروز کمتر از نیمی از این مبلغ پرداخت شده و فرماندار آبادان پاسخگوی این قضیه نیست.

وی ادامه می دهد: تعجب ما از این است که چگونه است که هزینه های هنگفت چنین مسابقاتی [لیگ جهانی کشتی] مقدم بر هزینه هایی می شود که برای مسابقات تواشیح شده است.  

گفته های حجت الاسلام فریحی بیشتر از مطلب اول سایت مزبور صداقت دارد و معلوم می کند که علت اصلی مخالفت ها چیست. صرفنظر از مساله عاجل «پول»، به نظر می رسد موضوع اصلی مخالفت ها به تفاوت دو تلقی از فرهنگ و جامعه بر می گردد. یک تلقی که مخالفان کنسرت ها و نشاط اجتماعی (اصولگرایان افراطی) نماینده آن هستند معتقد است که همه فعالیت های فرهنگی و اجتماعی کشور باید در برنامه های مذهبی و ایدئولوژیک خلاصه شود. معتقدند سینما، موسیقی، ورزش، تئاتر و ادبیات یا باید در جهت مسائل مذهبی و ایدئولوژیک باشد یا باید تعطیل شود. مخالفت با برگزاری کنسرت های موسیقی، نمایش فیلم های مستقل و تئاترهای روشنفکری در سطح کشور همه در راستای این تلقی بنیادگرایانه قرار دارند.

در مقابل تلقی دوم از جامعه و فرهنگ، بر آن است که علاوه بر برگزاری برنامه های مذهبی، عموم اقشار مردم نیز باید امکان برخورداری از تجلیات فرهنگی مستقل چون سینما، موسیقی و تئاتر را داشته باشد، همه سلایق جامعه باید بتوانند در چارچوب قوانین کشور از برنامه های فرهنگی متنوع و شاد استفاده کنند و نباید به نفع یکی از مظاهر فرهنگ، دیگر وجوه آن را از صحنه حذف و زیرزمینی کرد.

این دو تلقی متفاوت از جامعه و فرهنگ در سال های اخیر در عرصه سیاست ایران حول محور شکاف اصلاح طلبی و اصولگرایی سامان یافته است. رویکرد افراطی بخشی از اصولگرایان در نفی همه مظاهر فرهنگی مستقل سبب شد که بخش دیگری از اصولگرایان نیز با آنها زاویه پیدا کنند و جناح اعتدالی را شکل دهند که هم اکنون نگاهش در حوزه فرهنگی به اصلاح طلبان نزدیک تر است و سعی می کند پلی میان شکاف مذکور ایجاد کند.     

فرهنگ با اجبار و یکسویه نگری حذف نمی شود، بلکه زیرزمینی می شود. مثال روشن این گزاره را در هفته های گذشته در مورد مرتضی پاشایی، خواننده جوان موسیقی پاپ، در کشور شاهد بودیم. مرگ این خواننده که سالها زیرزمینی و غیرمجاز بود چنان جوانان این کشور را به حرکتی خودجوش و نمادین واداشت که برای بسیاری از ناظرین شگفت آور شد.

آینده این جدال چه خواهد بود؟ اگر اعتدال گرایان موفق به ایجاد پلی میان دو سوی این شکاف نشوند فاصله ها بیشتر خواهد شد و آینده غیرقابل پیش بینی. لذا یک پیشنهاد راهبردی این است که همه باید از برنامه های فرهنگی سهم ببرند. فرهنگ را نباید به یک وجه آن تقلیل داد. دین، هنر، اخلاق، معارف، ارزش های اجتماعی، هنجارها، رسوم، مناسک و آیین های جمعی همه با هم مفهوم فرهنگ را تشکیل می دهند و باید سهم هر کدام از آنها ادا شود.

در کشور ما نهادهای متعدد بسیاری متولی امور مذهبی هستند، ردیف بودجه کشوری دارند، درآمدزایی دارند، آنها باید به اجرای برنامه های خودشان بپردازند. اینکه کسی بگوید دولت اعتدال به برنامه های مذهبی بی اعتناست قدری بی انصافی است. ماه گذشته دولت در آبادان همایش نماز برگزار کرد. سازمان منطقه آزاد اروند از چندین برنامه مذهبی حمایت مالی کرده و می کند. کافی نیست؟ معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری آبادان هم اکنون تقریبا نقش یک ارگان مذهبی را ایفا می کند و کمتر برنامه مذهبی (اعم از مداحی و روضه خوانی) است که پای بنرهای متعدد و گسترده آن اسم معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری نباشد. هیچ اصلاح طلبی با اجرای این برنامه ها در جای خود مخالفتی ندارد؛ اما چه کسی جای خالی این معاونت را در اجرای برنامه های ترویج و تقویت فرهنگ شهروندی، آگاهی رسانی درباره حقوق و مسئولیت های شهروندان و فعالیت هایی از این دست پر می کند؟ شهر ما به این مقولات هم نیاز دارد و متولی، جای دیگری مشغول فعالیت است.

راهکار رفع اختلافات در مقوله فرهنگ و جامعه، حذف و تهدید و تمامیت خواهی نیست، بلکه راهکار درست پذیرش حق طرف دیگر است. برگزاری برنامه های مذهبی، کنسرت موسیقی، مسابقه ورزشی، سینما و تئاتر همه با هم حق جامعه است. سهم همه اقشار اجتماعی از فرهنگ، جامعه، شادی و نشاط و مذهب باید پرداخته شود. آنگاه جامعه خواهد توانست هّم و غم خود را مصروف حل مشکلات شهر نماید.  

انتشار یافته: ۳
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
محمود
|
-
|
۱۰:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۹
0
0
... بنده بعنوان یک رزمنده دوران دفاع مقدس به این گروهها که ... عرض میکنم ما در دوران جنگ هم سوگواری میکردیم و هم شادی و پایکوبی میکردیم که گوشه ای از این شادی رزمندگان را در فیلمهای جبهه ای مشاهده کرده ایم . پس لطفا بگذارید آبادان دوباره زندگی کند جوانی را که امروز در خیابانهای آبادان می بینید حتی خاطره ای هم از دوران جنگ ندارد و میخواهد همانگونه که پیامبر (ص ) فرمودند شادی کند آری شادی کند و شادی کند . چطور در تهران - اصفهان - مشهد - شیراز و .... جوانان حق دارند براحتی شادی کنند ولی جوان آبادانی که شادی در خون و ذاتشه باید محروم شود . ای دلواپس عزیز اگر میخواهید برای اسلام دلسوزی کنید بروید و برای اعتیاد و مواد مخدر سینه چاک کنید که قلب جوانان و خانواده ها را نشانه رفته .
حمید چهره نگار
|
-
|
۱۰:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۹
0
0
ابادان برای غم غصه فقط ... رو کم داشت ... هر دم از باغ بری میرسد ، تازه تر از تازه تری میرسد .
alireza
|
-
|
۱۰:۰۰ - ۱۳۹۳/۰۹/۰۹
0
0
سلام آقایون قرآن تاج روی سرما شیعیان و مسلمانان است چرا مسائل را قاطی میکنید برادر. تواشیح جای خودش عزتش به جاست .م سابقات کشتی هم مهمه برای این شهری که میزان آلودگی جوانانش به ...... برای همه اظهر من الشمسه برادر. دست همه دست اندرکاران درد نکنه با این مسابقات حداقلش اینه که آبادان رو به جامعه جهانی کشتی معرفی مجدد میکنن
نظرات شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
Histats.com START (standard) Histats.com END